Λεων. Σακελλαρίδης: “το ποδόσφαιρο προσφέρει συγκινήσεις και δυνατές φιλίες”

0
247

Ο Λεωνίδας Σακελλαρίδης είναι ένας από τους καλούς προπονητές που έχει αναδείξει η πόλη της Καλαμπάκας. Ως ποδοσφαιριστής είχε κάνει τα πρώτα του βήματα στον ΑΟ Περιστέρας που τότε είχε αναδείξει αρκετούς ποδοσφαιριστές, ενώ λόγω των σπουδών του και του γυμναστηρίου που διατηρούσε δεν είχε συνέχεια η ποδοσφαιρική του καριέρα.

Ως προπονητής έχει συνδέσει την πορεία του μ’ αυτή της Κρύας Βρύσης στην οποία έχει διατελέσει προπονητής της σε τρεις διαφορετικές περιόδους. Μάλιστα η συνέντευξη που μας παραχώρησε έγινε πριν διακοπεί η μεταξύ τους συνεργασία.

Έχει επίσης δουλέψει στον Άρη Περιστέρας, ως βοηθός του Θεόδωρου Καραγιάννη στον πάγκο του ΑΣ Μετέωρα, αλλά και στα τμήματα της Ακαδημίας τους.

Στη συνέντευξη που παραχώρησε στο sportskalampaka αναφέρεται στην χρονιά που πέρασε, αλλά και σε διάφορους σταθμούς της ποδοσφαιρικής του καριέρας.

 Πως θα χαρακτήριζες την πορεία της Κρύας Βρύσης μέχρι το σημείο που σταμάτησε το πρωτάθλημα;

Τον βασικό στόχο της ομάδας που ήταν η παραμονή στην κατηγορία τον έχουμε πετύχει.

Αυτό από μόνο του κάνει την πορεία μας καλή. Αλλά γνωρίζοντας τις δυνατότητες των παικτών μου θεωρώ ότι θα μπορούσε να είναι καλύτερη.

Το λέω αυτό όχι μόνο με βάση τις ποδοσφαιρικές ικανότητες των παικτών αλλά γενικότερα με το όλο κλίμα που είχαμε στο  σύλλογο. Μιλάμε για εξαιρετικές σχέσεις, καλή διάθεση, καθολική σχεδόν συμμετοχή στις προπονήσεις και  αλληλοσεβασμό.

Με αυτά σαν δεδομένα πιστεύω ότι θα έπρεπε να είχαμε καλύτερη πορεία.

 Γιατί υπήρχε αυτό το φαινόμενο φέτος η ομάδα να κερδίζει σπουδαίες ομάδες εκτός έδρας, ενώ στην έδρα της δυσκολεύονταν ακόμα και μ’ αυτές που ήταν στο τέλος του βαθμολογικού πίνακα;

Αυτή η απάντηση έρχεται σαν συνέχεια της προηγούμενης. Στη διάρκεια της προετοιμασίας στα φιλικά παιχνίδια είχαμε δείξει καλό αγωνιστικό πρόσωπο με αποτέλεσμα να έχουμε καλή ψυχολογία και πίστη στις δυνάμεις μας.

Τα αναπάντεχα αρνητικά αποτελέσματα τις πρώτες αγωνιστικές και μάλιστα όλα στην έδρα μας είχαν σαν αποτέλεσμα να χάσουμε αυτό το πλεονέκτημα.

Δε θεωρώ ότι παίζαμε κακό ποδόσφαιρο, απλά πολλές φορές αρκούν κάποιες λεπτομέρειες για να πάνε όλα ανάποδα.

Όντως η ομάδα έπαιζε πιο ελεύθερα στα εκτός έδρας παιχνίδια, ενώ στα εντός μπαίναμε πιο αγχωμένοι στον αγωνιστικό χώρο και η αντίδραση μας αρκετές φορές ξεκινούσε αργά.

Θεωρείς ότι κατάφερες να φτάσεις την Κρύα Βρύση αγωνιστικά εκεί που ήθελες;

Υπήρχαν παιχνίδια που ήμασταν πολύ καλοί και άλλα που όπως είπα και πριν αργούσαμε να αντιδράσουμε.

Αυτά τα σκαμπανεβάσματα στην απόδοση κατά τη γνώμη μου είχαν να κάνουν μόνο με την ψυχολογία μας σαν ομάδα, γιατί θα το επαναλάβω, υπήρχε πολύ ποδοσφαιρικό ταλέντο και όλοι οι παίκτες είχαν εξαιρετική φυσική κατάσταση.

Συμπερασματικά λοιπόν απαντώ πως όχι δε φτάσαμε αγωνιστικά εκεί που μπορούσαμε. Όχι εκεί που ήθελα εγώ, εκεί που μπορούσαμε.

Το φετινό πρωτάθλημα της Α’ Ερασιτεχνικής πως θα το χαρακτήριζες;

Ήταν ένα καλό πρωτάθλημα θεωρώ. Για τη διεκδίκηση του πρωταθλήματος ξεχώρισαν από την αρχή η Φήκη με το Καστράκι.

Πιστεύω ότι στα περισσότερα παιχνίδια παίχτηκε καλό ποδόσφαιρο και υπήρξε αρκετό ενδιαφέρον και για την ανάδειξη του πρωταθλητή αλλά και για το ποιες ομάδες θα παραμείνουν στην κατηγορία.

Η απότομη διακοπή του πρωταθλήματος ήταν πολύ άσχημη και νομίζω πως θα έχει συνέπειες και στο ερχόμενο πρωτάθλημα από αυτό.

Μένανε πολλά παιχνίδια που θα κρίνανε πολλά. Εμείς για παράδειγμα είχαμε ένα κρίσιμο παιχνίδι με μία πολύ καλή ομάδα, τους Ταξιάρχες, στην έδρα τους το οποίο δεν έγινε ποτέ.

 Από την συνεργασία σου με τη διοίκηση και τους ποδοσφαιριστές έμεινες ευχαριστημένος;

Ήταν  μια όμορφη ποδοσφαιρική χρονιά και αυτό έχει να κάνει ακριβώς με την εξαιρετική συνεργασία που είχα με όλους. Οι παίκτες της ομάδας εκτός από καλοί ποδοσφαιριστές είναι και πολύ καλά παιδιά. Ήταν ιδιαίτερη χαρά για μένα που δούλεψα μαζί τους. Το ευχαριστώ για όλη τους την προσπάθεια και συμμετοχή είναι λίγο νομίζω. Όσο για τη διοίκηση τώρα. Γνωριζόμαστε χρόνια με τους ανθρώπους της, είμαστε φίλοι. Δεν υπάρχει κανένα παράπονο από τη μεριά μου. Με στήριξαν με κάθε τρόπο σε όλη τη διάρκεια της χρονιάς στις δύσκολες στιγμές και θέλω να τους ευχαριστήσω γι αυτό.

 Έχεις δουλέψει στην Κρύα Βρύση σε τρεις διαφορετικές περιόδους; Πως συνέβη αυτό;

Ταιριάζει η χημεία μας μάλλον.

Η αλήθεια είναι πως την πρώτη φορά που έφυγα από την ομάδα ήταν λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων. Ήμουν εκτός Καλαμπάκας.

Στη δεύτερη αποχώρησή μου μετά από τρία χρόνια συνεργασίας συνέβαλαν δύο γεγονότα. Το πρώτο ότι ξανά λόγω δουλειάς αναγκάστηκα να φύγω ξανά από εδώ και ο δεύτερος ότι και εδώ να ήμουνα πιστεύω πως είχε κλείσει έτσι κι αλλιώς ο κύκλος μου εκείνη την περίοδο στην ομάδα και έπρεπε να γίνει κάποια αλλαγή.

Τώρα αν υπάρξει αποχώρηση και τέταρτη επιστροφή δεν το γνωρίζω.

Θεωρείς ότι το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο θα  μπορέσει να σηκώσει κεφάλι από αυτή την παύση λόγω του κορονοϊού;

Γενικά είμαι αισιόδοξος άνθρωπος αλλά σ’ αυτή τη φάση υπάρχει μία αβεβαιότητα για όλα.

Έχω πολλές επιφυλάξεις για το κατά πόσο το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο θα βρει το δρόμο του άμεσα. Ελπίζω μόνο να ξεπεραστεί όλο αυτό που ζούμε γρήγορα έτσι ώστε όχι μόνο το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο αλλά και όλοι όσοι έχουν πληγεί από την πανδημία να σηκώσουν κεφάλι γρήγορα.

Επειδή έχεις δουλέψει και στα τμήματα υποδομής των Μετεώρων, ποιο είναι πιο εύκολο να δουλεύεις με μικρά παιδιά ή με ανδρικά τμήματα;

Δεν ξέρω αν κάποιο είναι πιο εύκολο από το άλλο. Και τα δύο έχουν τις δυσκολίες τους. Στα τμήματα υποδομής έχεις την ικανοποίηση να βλέπεις σε κάθε προπόνηση την πρόοδο των παιδιών. Επίσης δεν έχεις το άγχος του αποτελέσματος που έχεις κάθε βδομάδα με τις ανδρικές ομάδες. Στις ανδρικές ομάδες είναι μεγαλύτερη η πίεση που δέχεσαι.

 

Ποια στιγμή μέσα από το ποδόσφαιρο σου έχει μείνει ανεξίτηλα στην μνήμη σου και γιατί;

Ήταν πολλές οι στιγμές. Και καλές και άσχημες. Το πρωτάθλημα με την Κρύα Βρύση, ο πρώτος αγώνας με τα μικρά 5-6 χρονών των Μετεώρων, ο τελικός κυπέλλου Μετέωρα -Νεοχώρι που δυστυχώς δεν τα καταφέραμε και πολλές άλλες.

Ο τελικός κυπέλλου με Νεοχώρι έχει κάποια ιδιαίτερη αξία γιατί καταφέραμε με τον Θοδωρή τον Καραγιάννη και τους ανθρώπους που μας εμπιστευτήκανε  να φτάσουμε ως εκεί σε μια χρονιά ιδιαίτερα δύσκολη για τα Μετέωρα.

Οι φιλοδοξίες ως προπονητής μέχρι που φτάνουν;

Αυτό που θέλω από την ενασχόληση μου με την προπονητική δεν έχει να κάνει με κάποια φιλοδοξία να φτάσω κάπου. Έχει να κάνει με τι πόσο με ικανοποιεί αυτό. Έχω κερδίσει  αυτά τα χρόνια δυνατές συγκινήσεις και καλούς φίλους. Είναι αρκετό αυτό πιστεύω.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here