Ήταν 4 Ιουλίου 2004 όταν η Εθνική Ελλάδας νίκησε με 1-0 την οικοδέσποινα Πορτογαλία στον τελικό του Euro 2004 και αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης.
Βέβαια όλες οι ημερομηνίες είναι αξέχαστες εκείνης της εποχής. Η ημερομηνία της εκτός έδρας νίκης με 1-0 επί της Ισπανίας στα προκριματικά, η νίκη την πρώτη αγωνιστική και πάλι απέναντι στην Πορτογαλία με 2-1, η νίκη με την Γαλλία την προηγούμενη κάτοχο του τροπαίου και φυσικά η νίκη απέναντι στην Τσεχία στον ημιτελικό.
Εκείνη η ομάδα είχε δείξει ότι είχε άγνοια κινδύνου, έμπαινε στα παιχνίδια χωρίς φόβο, τα έφερνε στα μέτρα της και στο τέλος κέρδιζαν… οι Έλληνες με στυλ.. Ελληνικό.
Προσωπικά θυμάμαι από τα πολύ μικρά χρόνια μου ότι όταν μιλούσαμε με τους συνομίληκους μου για την Εθνική Ελλάδος στο ποδόσφαιρο πάντα λέγαμε ότι η Εθνική μέχρι και Μουντιάλ μπορεί να πάρει αρκεί για να προκριθεί γιατί τότε σπάνια προκρίνονταν σε μεγάλες διοργανώσεις.
Δεν τον πέτυχε στο Μουντιάλ του 1994, το πέτυχε όμως σε Γιούρο στην δεύτερή της μάλιστα συμμετοχή.
Στο ποδόσφαιρο των Εθνικών ομάδων όμως έτσι είναι, αν βρεθεί μία καλή φουρνιά και καταφέρει ο προπονητής να την κάνει ομάδα γιατί οι Εθνικές δεν είναι κάθε μέρα μαζί όπως οι ομάδες, τότε τα πάντα μπορούν να συμβούν.
Το πιο ακόμη αξιοπερίεργο ήταν ότι όλοι οι Έλληνες πίστευαν ότι η Ελλάδα στον τελικό θα κέρδιζε σίγουρα. Πράγμα που έγινε.
Άλλωστε σε τέτοια τουρνουά σημασία έχει η ουσία και κάτι τέτοιο στην Εθνική του 2004 έφτανε και περίσσευε.
Στον μπάσκετ η Εθνική μετά το Ευρωμπάσκετ του 1987 κατάκτησε κι αυτό το 2005, οπότε και στο ποδόσφαιρο μπορεί να έρθει η στιγμή που θα το κατακτήσει και πάλι.
Διαχρονικά ο αθλητισμός μας έχει αποδείξει ότι οι μεγάλες επιτυχίες επαναλαμβάνονται, ακόμη κι αν χρειαστεί να περάσουν αρκετά χρόνια.
